
Amy, sevgili Winehouse ile ilgili bir biyografiydi. Babası ortaya çıkan filmden hiç memnun kalmamıştı. Ortalama puanlar da pek bir memnuniyet bildirmiyordu
Evet,bu tatlı bir "hoşçakal Amy şarkısı" değildi. Acı gerçekleri gösteriyordu. Ne oldu da 27 yaşında bir kadın göz göre göre öldü?
Winehouse, sahnede yuhalandı. Şarkı söylemek bir yana ayakta duramıyordu. Adını yazınca burnunun kenarında kokain olduğunu anladığımız beyaz toza dikkat çekilen fotolar çıkıyordu. Tabii ya Winehouse'u şöhret öldürdü ki? Tüm bu ilgiyle ve şöhret olmanın getirdiği hızlı yaşamla baş edecek iç güçleri yoktu.
Yoksa sevgili tombalak babası her fırsatta kızının yanındaydı. İkiyüzlü kocası başta olmak üzere menajeri, korumaları ve onca insana rağmen bir akşamüstü evinde ölü bulundu. Koruması onu en son kontrol ettiğinde youtube'da kendi videolarını izliyordu.
Ne olmuştu da bir kadın ölümüne sıskalaşmıştı? Ölümüne alkol almıştı?
Maria Estes Laudes'in kitabı kurtlarla koşan kadınlar'ı okuyanlar bilirler.Şarkı söyleyen kadının iyileştirici gücü vardır. Şarkılar, eskilerin yaşadığı zorlukları unutmamak ve umut ettikçe kurtuluşu bulmak için yol gösterir. Şarkılar eskinin bilgeliğini taşır. Kimi zaman ise geçmişin, şimdinin, geleceğin acısını dillendirir. Ne olursa olsun, şarkı söyleyen kadın iyileştirmek için, yaraları onarmak, zehirleri akıtmak için şarkı söyler. Kötülükten korumak için, büyüler kurmak için söyler.
Şarkının iyileştirici etkisi vardır.

İyi sanatçıların yüreklerini en samimi şekilde ifade edenler olduğunu düşünürüz. Bunun başka açılımları da var aslında.Winehouse'un şarkıları hep özel hayatıyla ilgiliydi. Neden şiirlerini; kendi hayatını şarkı yapmıştı ki?
İyileşmek için...
Film boyunca bunu gördüm; hayatta kalmaya çalışan bir cadıydı o.Tüm o ses oyunları ruhundaki yaraları akıtmak içindi. Amy'ı anlamak için şamanları düşünün. Doğaya yakarırlar, her ruhu teker teker tanıyıp kutsayıp yardımını dilerler. Amy da bu çaba içindeydi. Kalbini kıranları anıyor, ileniyor, gözyaşlarının kendi kendine kuruduğunu söylüyordu. Evet, acıyla yüzleşiyordu.
Şarkı söylemeye devam edebilseydi,sadece kendini değil etrafındaki insanları da iyileştirecek kadar toparlanabilecekti. Ne yazık ki Winehouse, kendini hayvani damata kaptırdı.
Amy'i kendisini tüketmesi için teşvik ettik. İstemediği halde şarkılarının tekrar tekrar söylettik. Yatağından alıp özel uçakla ayağımıza getirttik. Bu sondu. Sondan bir öncesinde Rehab'in ödülleri silip süpürdüğünü duyduğunda sevinmemişti. Sona giden yola geri dönmemek üzere girdiğini anlamıştı. Amy küçük bir jazz şarkıcısı olarak düşe kalka yaşamaya devam etmeliydi. Maalesef olmadı.

0 Comment to "Amy"
Yorum Gönder