Amy Winehouse

 Amy Winehouse güçlü bir kontraltoydu. Şimdi, kendisinin de en sevdiği şarkısı olan "Love is a Loosing Game"i dinlerken duygulanıyorum. "Unholy War"da gözlerim yaşarııyor. Kimileri Winehouse'un sesinin yapay olduğunu iddia ediyor. Buna inanmıyorum, oldukça kalın bir konuşma sesi vardı. Sesi ender rastlanır bir sesti.

Tren yolculuğu sırasında iki durak arasında dört şarkıyı ezberleyip indiğinde sahnede okuyabilecek kadar da zeki bir kadındı.  Jazz, soul ve R&B'yi harmanlayıp kendi tarzını oluşturabilecek ve sahnede doğaçlama yapabilecek denli de olaya hakim bir kadındı. Gerçekten büyük bir yetenekti.

Ün onu yiyip tüketti, zaten sizin benim gibi çekingen bir insandı, kayıpları ardından tutunabileceği bir iç derinliği yoktu... gibi can yakan yorumlar var. Hatta 12 yaşında bir kızın, Winehouse'a akıl verdiğini; ama,  bir süre sonra kızın artık bundan sıkıldığını, Amy'nin düzgün düşünemediğini yazdılar.

Onu tanıyanlar, o şarkı söylemeye başladığında sette herşeyin durduğunu, Winehouse'un gözlerini kapayıp doğal bir biçimde gitarını çalarken bir yandan da şarkılarını okuduğunu söylüyorlar. Ben de Amy'nin çabaladığına inanıyorum. Bazılarımız için hayatın boş olduğu, bir hipotez değil de teori haline gelir...Kendini iyileştirmek için kalp kırıklarını şarkılara döküp tüm dünyaya okudu ama yine de herkesin gözü önünde öldü.

Share this